عن النّبىّ صلّى اللَّه عليه و آله قال : اذكروا هادم اللّذات فقيل و ما هو يا رسول للَّه فقال : الموت فما ذكره عبد على الحقيقة في سعة الّا ضاقت عليه الدّنيا و لا في شدّة الّا اتّسعت عليه و الموت اوّل منزل من منازل الآخرة و آخر منزل من منازل الدّنيا فطوبى لمن اكرم عند النّزول باوّلها و طوبى لمن احسن مشايعته في آخرها . « 1 » رسول اكرم ( ص ) فرموده : زياد در ياد نابودكنندهء لذتها باشيد عرض شد يا رسول اللَّه آن چيست ؟ در پاسخ فرمود : مرگ است . آن كس كه بحقيقت از مرگ ياد مىكند اگر در سعه و گشايش زندگى باشد ، غرورش بر طرف مىشود و دنيا بر وى تنگ مىگردد و اگر در مضيقه و سختى باشد با ياد مرگ ، از فشار فكرى رهائى مىيابد و دنيا به نظرش وسيع و گسترده مىنمايد . مرگ اولين منزل از منازل آخرت و آخرين منزل از منازل دنيا است . خير و خوشبختى بر آن كسى است كه هنگام فرود آمدن در اولين منزل ، مورد تكريم و احترام باشد و موقع بيرون رفتن از آخرين منزل به شايستگى و خوبى بدرقه شود . عن علىّ عليه السّلام قال : لكلّ دار باب و باب دار الآخرة الموت . « 2 » على عليه السّلام فرمود : هر خانه‌اى را در ورودى است و در ورود خانهء آخرت مرگ است .

--> ( 1 ) بحار ، جلد 3 ، صفحهء 128 ( 2 ) شرح ابن ابى الحديد ، جلد 20 ، صفحهء 345